ontour

Rijstvelden, wolkenkrabbers, Portugese straten, ... : in China reist een mens van het ene uiterste naar het andere. Al moet je er wel wat voor over hebben. Een nachttrein, uren bus en twee douanes in dit geval. Want van de schone Dragon's Backbone RiceTerraces is het een heel andere wereld en grenspost naar de Speciale Economische Zone van Hong Kong.
Speciaal was het er zekerst, 'amaai m'n botten' (om het weer even vrij op z'n Mechels te zeggen, dat vinden we zo ver van huis eens zo plezant) Ons botten deden vooral pijn van het omhoog kijken naar de wolkenkrabbers. Hooooog. Of het allemaal nog niet indrukwekkend genoeg was, doen de Hong Kong-nezen er iedere avond een lichtspektakel bij. Zo hebben ze de grootste, permanente lichtshow ter wereld volgens het Guinness Book of Records. Ieder stad z'n hobby.
Koen had dan weer zijn bezigheid met het zoeken van de juiste lens voor ons fototoestel. Want Hong Kong is ook een shoppingparadijs, met tussen de ultramoderne electronicazaken ook nog een goudvissen- en vogeltjesmarkt (waar is de tijd dat dit in Mechelen was? Met den bompa daarheen:-)
Maar we dwalen af: Koen vond zijn lens tegen spotprijs en vanaf nu kan u op deze blog dus ook beelden in superclose-up bewonderen. Wat zijn jullie toch gelukvogels:-)
Over chance gesproken: na een tocht met de ferry en weer een douane, arriveerden we vandaag tussen de casino's van Macau. Hooooog. En ook hier weer een grote, permanente lichtshow. Maar dan niet voor het Guinness Book. Gewoon voor 't geld van 't amusement. We gaan morgenavond ons properste gerief aantrekken en het meest indrukwekkendste spel van al binnenstappen zie! Niet zozeer om te gokken, maar wel om dat allemaal eens mee te maken.
Maar eerst nog wat (ver)dwalen door de Portugese straten en pleinen. Die Europese invloed, gemixt met Chinese sferen, heeft toch wat. Al is de zee aan kerstlichtjes- jingle bells incluis- er wel wat over... Maar dat is China. Het kan niet groot en opvallend genoeg zijn. Foto's met Koens zeer in het oog springende lens volgen een dezer!
Trouwens: oplettende lezers hebben het misschien al gemerkt. We veranderden het bovenschrift van onze blog.
Ja, u leest het goed: we doen er nog een landje bij. We eindigen dus niet in Manilla maar in Indonesia (Jakarta). Nu we toch in de buurt zijn, dachten zij zo... Doch geen nood:
we zijn nog altijd rond hetzelfde moment thuis!