Mekong Delta My Tho more

Mekong Delta My Tho

Mekong Delta Can Tho

Fish Farms Chau Doc

Foto's Mekong Delta Chau Doc

Leven in de delta

Hier is 't: de delta waar alle vuiligheid van Vietnam en omliggende landen samenstroomt. De mensen wonen, plassen, wassen (zichzelf en hun hele huishouden), vissen, eten, en (ver)kopen errop. Alle afval gooien gaat vanzelfsprekend het water in. Met houten bootjes plus schippers varen wij daar lustig op rond. En het moet gezegd: op veel plaatsen is de Mekong nog vree schoon ook!
De visboerderijen in Chau Doc bijvoorbeeld, waar de beestjes onnatuurlijk ver gevoederd worden maar kom, waren een belevenis apart... Of de door palmbomen overgroeide rivier aan Ben Tre: wauw, het leek weer een bladzijde uit jungle-boek. En natuurlijk is het ook tof om die mensen op hun bootjes bezig te zien. Dat we een beetje verdoken naar hen staren, vinden we niet erg want de Vietnamezen zitten ons soms minutenlang aan te gapen zonder het te verstoppen! Vreemd, want hier lopen nochtans genoeg toeristen rond. Maar wij zijn natuurlijk bijzonder interessant:-)
In Can Tho deelden we deze en andere ervaringen trouwens live met oude bekenden: de Vlamingen die we in Pai ontmoetten en ook al in Luang Prabang. Dat was weer eens tof (met dank aan de makers van blogs). En een goei timing, want Bart voelde zich juist beter na een paar dagen in bed met hoge koorts, die verdomde mugjes toch!
Wij zijn gelukkig nog niet ziek geweest (hout vasthouden als u dit leest!) Voor zover we er zelf de controle over hebben, eten we goed en zeker genoeg... Vietnam is echt hapjesland, 'een land van magere mensen geobesedeeerd door eten' (een citaat uit Katvis en Mandala, een boek over een jonge Amerikaanse Vietnamees die per fiets door zijn geboorteland reist, sterk leesvoer). Wij zijn niet zo mager in vergelijking met de lokale bevolking, maar onze gedachten gaan toch vaak naar eten uit. Noodelsoep als ontbijt is een gewoonte die we geregeld overnemen. Wat chilisaus erbij? Tuurlijk, en nog wat kruiden ook. In de loop van de dag proberen we nog wat snacks van de kraampjesventers- en vrouwtjes uit. Soms een zoete deegbol met een verrassing erin want de opschriften zijn voor ons letterlijk Chinees (kindersurprise op z'n Vietnamees:-), dan weer een met zoete rijst en kokosnootschilfers gevulde pannenkoek... Koen doet zich wel eens aan een westere hamburger te goed, terwijl we eigenlijk allebei op elk moment van de dag alle soorten soepen lusten... 's Avonds is het rijst, noedels, meestal met wat kip of ander vlees maar veel minder dan thuis (groenten dan weer meer). Het hotel in Can tho hield zelfs levende slangen ter consumptie. Dat werd ons toch iets te lokaal, al zouden de beestjes naar 't schijnt vooral naar kip smaken. Om daar dan driedubbel zoveel voor te betalen, geef ons dan maar een noodelsoepke (of twee)!
PS: Liefhebbers van het reisverhaal moeten vrijdag den 31ste zeker de gazet kopen. U ontdekt snel waarom!
PPS: EEN ZEER GELUKKIGE VERJAARDAG DIE DAG AAN VADER JULIEN
en ook LIESBET VS: voor hen komt Sofie speciaal vrijdag in de krant!!!

Hobbeldebobbel... in Vietnam!

Na twee dagen in het regenachtige kuststadje Kep, gelukkig vonden we een Vlaamse barman met Belgisch bier om een avondje te vullen, zijn we holderdebolder in Vietnam aangekomen! Neem dat zeer letterlijk want ons afscheid van de Cambodiaanse wegen kon tellen. Via een strook zand vol putten schokten we bijna het land flink dooreengeschud maar heelhuids uit... tot onze tuktuk platte band kreeg (dat dat nooit eerder gebeurde!) Dan maar verder op twee brommertjes, met de bus en nog twee brommertjes om voor het donker- hoe geraken we uiteindelijk toch overal op bestemming?!- in Chau Doc aan de Mekong te stranden. Hier viel de electriciteit in het ganse dorp dan ook nog eens een paar uur uit, dus dat werd extra gezellig... Ondertussen heeft Chau Doc het licht weer gezien en zitten we onder onze vertrouwde TL-lampen in de internetshop! Bij natuurlijk daglicht gaan we hier wat visboerderijen bezoeken en daarna, hop, de Mekong op!

Allemaal beestjes :-)

Ambiance op tplatteland

Na een boottochtje met enkele sekstoeristen in Sihanoukville (gelukkig vonden de twee meisjes hun mannelijk gezelschap net zo vervelend als wij en hadden we meteen gespreksstof... Intrieste levensverhalen maar wel schatten van vrouwen) beleefden we nog een aparte, Cambodiaanse ervaring: de 'Share taxi'. Met acht, twee op de passagierszetel vooraan plus chauffeur en vier plus kindje achteraan in een gewone wagen (baggage in de koffer gepropt) vlamden we tot in Kampot, de peperstad. We bezochten zo'n peperplantage, al waren we vooral onder de indruk van het leven op het platteland onderweg. Vanuit onze tuktuk foto's trekken, kindjes die ons achterna hollen en hello roepen (het leek wel de pausmobiel) en genieten van het landschap: dit is voor ons toch Cambodia op z'n best.
Morgen vertrekken we naar kuststad Kep, waar we de laatste dagen voor onze volgende visumdatum afwachten. Vietnam, here we come!

Alle wegen leiden naar Kampot

Leven rond Kampot

Nog enkele Sihanoukville

Costa del Cambodia

Strand, zee, zon: ook dit is Cambodia! Voeg daar nog zeevruchtenbbq's voor drie dollar en goedkoop bier (halve dollar per glas) en je weet waarom we dit strand prima kunnen smaken! De avonden vulllen we hier meestal met een knotsgekke maar te gekke Fransman en Engelse die we sinds de grens alsmaar tegen het lijf blijven lopen (misschien volgen ze ons:-). Ze ontmoetten mekaar tijdens een van hun vele reizen en hebben een ding met mekaar gemeen: levenslust! Officieel vormen ze geen koppel (ahum), maar wij vinden hen in hun vertederende zoektocht naar een plek op deze wereld wel een geweldig stel...
Morgen vertrekken ze naar Vietnam (voor zover dat niet weer verandert...) en wij nemen een bootje om te snorkelen op een eiland vlakbij. Dit is de Cambodiaanse costa del sol, min dure hotelkamers plus bedelende kindjes... Volgende stop: Kampot.

Pnom Penh

Artse Zonder Grenzen

Nog meer (s)toffigheid in Cambodia

Pnom Pienh, de tweede halte van onze reis door Cambodia, is een pak stoffiger en chaotischer dan het door wereldwonders verrijkte Siam Riep. De drukke grootstad draagt ook de littekens van het gruwelregime van Pol Pot. Vandaag bezochten we de Killing Fields en het museum, waar de Rode Khmer nog geeneens dertig jaar geleden meer dan 10 000 mensen folterden en executeerden. In de Killing Fields stonden we pal voor een boom waartegen ze kinderen dood sloegen. En het allerengste is dat de aanpak en methodes van de Rode Kmer ook grote gelijkenissen vertonen met het Hitler-regime.
Een groot deel van de Cambodianen heeft op school overigens nooit veel Europese geschiedenis gekregen, voor zover ze hun basisschool al afmaakten. Armoede is hier veel zichtbaarder dan in Thailand en Laos, en tegelijk is ook de kloof tussen arm en rijk veel groter.
Hilde, een jonge dokteres voor Artsen Zonder Grenzen die we in Siam Riep nog voor de krant ontmoetten, vertelde ons dat mensen hun rijstkom over het algemeen wel kunnen vullen maar geen spaarpotje hebben. Zodra er iemand in de familie een ziekte zoals bijvoorbeeld diabetes krijgt, is dat een drama. Zelfs een dollar voor het transport naar een ziekenhuis is dan te veel. Voor haar moet werken in de schaduw van het toeristische Angkor heel dubbel zijn. Overdag al die medische, sociale problemen en daarna de westerse straten met bars en restaurants vaak chiquer dan bij ons...
Die tegenstelling vind je ook hier terug. Terwijl aan de ene kant van de straat horden kinderen bedelen, staat aan de andere kant de glorie van een koninklijk paleis te pronken. En toch kunnen we dit land met al haar tegenstellingen onmogelijk lelijk vinden. Eens buiten de stoffige, chaotische straten staan we verwonderd te kijken naar prachtige, uitgestrekte rijstvelden.
Onze volgende bestemming is zelfs een parelwit strand, iets dat we hier op voorhand nooit dachten te vinden. Cambodia zit vol verrassingen...
xxx

Nog wat gekkigheid op een stokje

Foto's Angkor 2

Foto's Angkor

(S)tof In Cambodia

Hey Nederlandse en Belgische Blogger-vrienden,
Na een busrit van 12 uur en flink wat corrupte douaneagenten, zijn we eindelijk in Cambodia! Het is hier al een stuk in de avond, we vulden onze buikjes weer met plaatselijke lekkernijen en zagen al een wereldwonder: torenhoge sterrenhotels na de meest armtierige en stoffige hobbelweg die we tot hiertoe bereden...
Over het echte wereldwonder, de tempels van Angkor Wat, binnenkort meer. Maar eerst; slapen! Nooit gedacht dat zitten op een bus zo vermoeiend kon zijn.
Wordt vervolgd...
PS: Als jullie een mailadres achterlaten, kunnen we zo reageren. Rechtstreeks via de blog lukt niet. Nighty Night!

Foto's Khoa Yai National Park

Van sabadi terug naar sawadika

Ja, u leest het goed: we zijn weer even terug in (oost)Thailand. De Laotiaanse hoofstad Vientiane lieten we na amper twee dagen achter ons. Zelfs voor doorwinterde tropenlopers gelijk wij was het daar een tikje te heet. Hier hoeven we tijdens het middaguur niet meer te schuilen bij de ventilator. Na Laos, een toeristenland in opmars, is het fijn om nog eens in nog door buitenlanders te ontdekken plaatsen en steden te zijn. Hoewel dat ook soms nare kantjes heeft. Eergisteren bijvoorbeeld zaten we op de nachtmarkt gezellig naast een ratje te eten... Het handgebaren zijn we daarentegen al lang gewoon. De rijke, Engelse taal verbasteren tot enkelvoudige maar verstaanbare zinnen blijkt een kunst op zich. Zo wordt 'can u please wash our clothes?' 'clothes very dirty, u wash please?' (gevolgd door een draaiend handgebaar, wasmachiengewijs:-) Het werkt nu eenmaal beter dan volzinnen en zolang we mekaar maar verstaan...
Hier in het Khao Yai National Park zijn al meer toeristen en hoeven we ons Thai-Engels niet meer boven te halen. Dit natuurpark is tot nu toe een van de schoonste die we ooit bezochten. Het zou zelfs een van de mooisten ter wereld moeten zijn, en dat geloven we graag. Terwijl we door de jungle trokken met een paar toffe Nederlanders, ook die bestaan:-), weerklonken overal dierengeluiden. Dankzij het getrainde oor en oog van onze gids zagen we ook heel wat gibbons, te hoog en snel in de bomen om ze goed te fotograferen maar sowieso onvergetijk, andere apen, vogels, ... Het leek wel een live episode van Discovery Channel.
Nog een indrukwekkend zicht was de vleermuizenwolk die dagelijks om exact hetzelfde uur hun grot uitvliegt. Je kan er je klok op gelijk zetten.
Tijd is hier trouwens niet onze sterkste kant. Onlangs nog vergisten we ons dagen van dag. Tot we beseften: he, tis al zondag en we kunnen morgen toch al onze lader van onze eee-pc afhalen! Super dat dit kleine computertje na tien dagen ofzo (wie telt ze?) weer werkt, want die internetpc's gingen tergend traag. Zo kunnen we weer wat sneller foto's uploaden en tekst doorsturen zie! Tot binnenkort dus, waarschijnlijk over de Cambodjaanse grens.
xxx

VANG VIENG

Luang Prabang, The House