Ziehier: een nieuwe aflevering van uw favoriete reisverhaal! Ja, jullie hebben er deze keer wat langer op moeten wachten. Maar dat ligt niet aan inspiratieproblemen of slechte wil onzen twege, neeneen, 't is 't internet dat het wel eens laat afweten. Een mens kan niet alles hebben: een gezellige hutje op het strand, hangmatten, een helderblauwe zee en dan nog verbinding met trouwe lezers thuis...
Sugar Beach was een ander paar mouwen dan Borocai. Geen disco te zien, wel een leeg strand in een baai met wat hutjes aan de kant. Door weer een late boot en een overvolle bus, die dan ook nog eens platte band kreeg (tiens, en dat met zo weinig gewicht:-), kwamen we in het donker aan. Dat had wel wat, want je moest met een peddelbootje een rivier over om op Sugar Beach te geraken. Op het strand liepen de eilandbewoners ons tegemoet en wezen de weg (die behulpzame Filippijntjes toch). Met 'Vrijdag' erbij (zo noemden we onze tienergids met haarband. Zelfs op Filippijnse Robinsoneilanden wonen Lady-boys!) leken we echt gestrand. Schoon zenne, zo'n schijnbaar onbewoond eiland.
Cultuur in de vorm van gebouwen of andere bezienswaardigheden moet je hier wel niet zoeken. Op dat vlak zijn de Filippijnen 'rien de knots'. Tenzij je de toogcultuur meetelt (lees: met hutgenoten uit alle landen babbelen in de strandbar. Het is hier om 6 uur donker en, tja, wat doe je dan?).
Ondertussen zitten we op een vergelijkbaar strand, maar kleiner met een meer lichtblauwe en rimpelloze zee, in het noorden van het enige eiland waar we volgens de Filipino's niet mochten komen. Siquior staat namelijk bekend om zijn heksen en healers. "Slechte mensen die wraak kunnen nemen", zo waarschuwde menig Filippijn ons. Ondertussen zijn we hier al bijna twee dagen en nog altijd in goede gezondheid! Het zullen goede heksen zijn of 'misschien werkt hun magie niet op toeristen' (sic een Filippijnse in Borocai) of... zijn wij gewoon heel braaf en is er geen reden tot wraak! Het bewijs van onze deugdelijkheid volgt in de vorm van fotomateriaal! xxx, de Robinsons.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
nu ben ik zo blij dat ik jullie lees. Ik was me al wat zorgen aan het maken, ik panikeer nogal rap he... Maar dus bon! Een mooie inzet van het nieuwe jaar, fantastisch he! Laat het zo verder gaan en ik zie jullie graag en het duurt niet meer zo lang nu he zeg! Das geen goed nieuws voor jullie , maar ik denk dat menig Belg jullie met openopenopen armen zal ontvangen!
Dikke kus vanuit het sneeuwachtige Mechelen!
Saar!
Ja zeg, hoe koud is het daar? Min dertien?! Zo koud was het in China geeneens!
Hier is het rond de dertig graden, en dan krijgen we nog wat hartverwarmende berichten erbij!
We'll be back, zonneschijntje!
Een reactie posten