Stel je voor: een 7 kilomter lang wit strand, palmbomen en een helderblauwe zee. Dat is Borocai, dé toeristische trekpleister van de Filippijnen. Een onbewoond eiland kan je dit vakantieparadijsje dan ook niet noemen. Waar ooit niks was dan meer zand, staat het nu vol hotels en bars. En toch stoort al die drukte aan de zijlijn ons niet. Borocai heeft per boot ook nog genoeg 'Robinson Crusoe'-plekjes om te ontdekken. En die prachtige zonsondergang, met Reggae-beats op de achtergrond, maken het eilandgevoel compleet. Of 's avonds eten met onze voeten in het zand, aanschuiven aan een buffet 'all u can eat' voor vier euro... Het zal dan ook niet verbazen waarom we hier nieuwjaar vieren: eten, cocktails en entertainment (vuurwerk overal) genoeg!
Tussen alle Europese restaurants, proeven we af en toe ook lokale specialiteiten. Zo verorberden we een heerlijk stoofpotje met de Filippijnse familie in ons hotel, die ons aan hun feesttafel uitnodigde. De naar Nederland uitgeweken nonkel Eddie en zijn vrouw bleken niet enkel afstammelingen van de oprichters van Borocai, maar geven ook een magazine uit voor Filipino's over de hele wereld. Ze willen dat wij daarin een artikel met foto's brengen over onze Filippijnse reis. We zullen het zeker hebben over de supersociale Filipino's die we tot hiertoe ontmoetten. Je moet maar een boot nemen en iemand begint wel een praatje en stelt voor om je aan wal de weg te wijzen. Dat ze allemaal Engels praten, maakt het reizen hier nog gemakkelijker. Alleen het 'eilandhoppen' vergt tijd. Niet dat de afstanden zo groot zijn, maar de overvolle boten vertrekken wel eens te laat. Zo strandden we rond middernacht in een godvergeten dorp vanwaar we niet meer naar de overkant geraken. Dan zijn we zo blij met die behulpzame Filippijnen, die ons gelijk een hotelletje wijzen. Volgende slaapplaats: Iloiloi, langzaam maar zeker onderweg naar het zuidelijk eiland Bohol.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten