Vlaams in Manila

Welkom in de hoofdstad van land nummer zes! Ja zeg, zoveel plaatsen op drie maand en half, het is toch iets om even bij stil te staan. En daar hebben we nu even alle tijd en vooral ruimte voor. We bloggen dit keer niet vanuit een kleine hotelkamer of een overbelichte internetshop maar in alle rust en kalmte vanuit Manila. Nu horen we sommigen denken: 'Hu, dat is toch een grote en drukke stad van 11 miljoen inwoners?' Klopt, maar hier in de 'Village' (beveiligde woonbuurten) vergeten wij dat. Om eerlijk te zijn, hebben we het oude centrum van Manila nog geeneens bezocht. Niet van ons gewoonte maar de Humo's die hier liggen, leiden ons af... De bewoners (familie van de Belg met café in Laos: zie die foto's) vertrokken op kerstvakantie naar België en boden spontaan hun huis als verblijfplaats aan. Wie nu nog beweert dat Vlamingen geen gastvrije mensen zijn!
Op 10 minuutjes rijden van de Village (dertig tot een uur door de eindejaarsdrukte. Het lijkt wel of alle Filipino's tegelijk gaan kerstshoppen) ontmoetten we ook een lieve Limburgse. Zuster Marieke Gielkens is bijna 70 maar blijft verder werken voor het, door haar mee opgerichte, Huis Zonder Trappen. Het meer dan vier hectare grote domein is helemaal aangepast aan de noden van de mensen met een handicap die hier naar school gaan, werken en wonen. Mooi uitgedacht allemaal. Gelukkig, want op overheidssteun moeten die mensen niet rekenen.
Je hoeft dan ook niet veel van Manila te zien, om het contrast tussen rijk en arm te ervaren. De kloof is, zoals in meer landen die we bezochtten, heel groot. Toch iets waarbij we proberen stil te staan.
Nu nog hopen dat we op onze volgende bestemming een hotelkamer vinden, want voor kerstmis lijkt iedereen hier 'on the move'!
Wie pas na de feesten terug met ons meereist: alvast een prettig eindejaar!